KeşküL - Ahmet Hakan Çakıcı

TV başındayım.

Çocuk yetiştirme uzmanı titri ile üç hanımefendi “peygamber”i çocuklarımıza sevdirme konusu üzerinde sohbet ediyorlar.

Şöyle anlatırsak çocuklar peygamberi sevmez, böyle anlatsak sever…
Vay efendim, “Peygamber yetim kaldı, sütannesine verildi” dersek çocukların psikolojisi bozulur.
Yok efendim, “ebabil kuşları taş attı dersek, kuşları görünce panik olur, psikolojik trawma geçirirler”, vıdı vıdı, bıdı bıdı...
İki saat kadar kendilerini dinledikten sonra aklıma bir soru takıldı:

Acaba, “bu hanımlar kendilerini bir adama sevdirmeyi becerebilmişler midir? Ki bir başkasına yol tarif ediyorlar?”

 Birkaç arkadaş bergamut aromalı çayın etrafında toplanmış sohbet ediyoruz. Konu dönüp dolaşıp keramet bahsine geliyor. Bir şeyhin efradından olan beyefendi, meal sohbetlerinden yetişme aynı zamanda hemşerim de olan arkadaşa, “Yavvv, geç! Uğraşma bu uçtu kaçtı hikâyeleriyle” deyince sinirleniyor ve ciddileşerek:
- Bendeniz, bizzat şahidim, diyor.
- Neye şahitsiniz.
- Keramete!